คำถามของแม่จุนโกะ “ลูกอยู่ที่ L.A. หรือที่ไหนกันนะ?”


27 เมษายน 2541 ที่สนามบินนาริตะ ลูกฮิเดะได้โทรไปคุยกับแม่จุนโกะ โดยที่ทั้งสองไม่รู้ถึงอนาคต และไม่รู้ว่านั่นเป็นบทสนทนาก่อนจะจากลา...

----------------------------------------------------------------------------------------


Q: เวลาผ่านไปนานพอสมควรนับแต่ฮิเดะจากไป ดูเหมือนว่าความทรงจำต่างๆ เกี่ยวกับฮิเดะจะย้อนกลับมาหลายเรื่องทีเดียวระหว่างที่เราคุยกันนี้ เล่าถึงความทรงจำที่คุณแม่มักนึกถึงพอพูดถึงฮิเดะให้ฟังได้ไหมครับ


คุณแม่จุนโกะ: โอเค คือแม้นแต่ตอนนี้ ความทรงจำที่ผ่านมาทำให้ฉันมักจะมีคำถามว่าลูกอยู่ที่ L.A. หรือที่ไหนกันนะ เมื่อเขากลับมาจากอเมริกา ลูกมักจะโทรมาหาฉันเสมอขณะที่อยู่ที่สนามบินนาริตะ และบอกว่า “ผมเพิ่งกลับมาถึงนะ” แม้นกระทั่งตอนที่เราสองคนได้คุยโทรศัพท์กันครั้งสุดท้าย บทสนทนาก็เป็นแบบนั้นแหละ ครั้งสุดท้ายที่ฉันได้คุยกับลูกคือวันที่ 27 เมษายน (พ.ศ.2541) เขาโทรมาหาฉันและบอกว่า “ผมเพิ่งกลับมาถึงสนามบินนาริตะ” ช่วงก่อนวันที่ลูกจะโทรมาแบบแปลนบ้านใหม่ของลูกเพิ่งเสร็จ พอลูกรู้ว่าแบบแปลนเสร็จแล้วเขาก็พูดว่า “จริงหรอ ผมดีใจมากเลย” และลูกก็พอใจมากจริงๆ เพราะก่อนหน้านั้นมันแย่มากๆ ลูกมองหาโครงการอสังหาริมทรัพย์ตั้ง 300 ที่ก่อนที่ลูกจะตัดสินใจเลือกแปลงที่ดินและสร้างบ้านของเขาเอง เมื่อตอนนั้นฉันเพิ่งผ่าตัดขา และฉันก็ต้องใช้ไม้เท้าเพื่อไปเดินดูโครงการพวกนั้น ฉันถ่ายวิดีโอด้วยและก็ส่งวิดีโอทั้งหมดไปที่ L.A.ครั้งแล้วครั้งเล่า ลูกมักพูดว่า “ที่นี่ไม่ดี ที่นั่นก็ไม่ดีเหมือนกัน” และลูกก็ตัดสินใจเลือกที่ดีๆ ไม่ได้สักที สุดท้ายแล้วเขาเลยตัดสินใจว่าเราจะสร้างบ้านใหม่โดยจ้างคนทำแบบแปลนบ้านของเราเอง


Q: จริงหรือครับ?


คุณแม่จุนโกะ: ลูกวางแผนที่จะมีบ้านใหม่ซึ่งจะสร้างให้มีสตูดิโอ(เพลง)ในตัวด้วย รู้สึกว่าตอนที่โทรคุยกันครั้งนั้นจะเป็นแบบนี้นะ และก็ เพราะลูกจะมีบ้านใหม่ของลูกเอง ลูกเลยขอร้องฉันว่า “ช่วยเก็บนิตยสารดนตรีเก่าๆ ที่แม่เคยจะทิ้งไปลงกล่องให้ด้วยได้ไหม? (เพื่อที่จะเอาไปไว้บ้านใหม่)” คือหลังจากลูกไปอยู่ที่โตเกียว ฉันทิ้งนิตยสารเก่าๆ ของเขาไปบ้างน่ะ(แม่จุนโกะหัวเราะ) ฉันคิดว่าคงไม่มีใครอ่านนิตยสารเก่าๆ แบบนั้นหรอก ลูกก็เลยตอบว่า “แม่ ผมบอกแล้วว่านิตยสารพวกนั้นมันเป็นนิตยสารที่เป็นฉบับย้อนหลังที่มันเป็นเล่มสำคัญ(back number)กว่าจะหามาเก็บได้นี่มันยากมาก! ดังนั้นแม่อย่าเอามันไปทิ้งอีกนะ!” นิตยสารพวกนั้นเลยอยู่รอดตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา


Q: คุณแม่หมายถึงว่าที่ทิ้งไปก็เพื่อเก็บกวาดที่ทางให้เรียบร้อยใช่ไหมครับ


คุณแม่จุนโกะ: คุณก็รู้นี้ว่ามันเก่าจะตายใช่ไหมล่ะ(แม่จุนโกะหัวเราะ....555 นี่มันสถานการณ์เดียวกับที่บ้านเรา) ลูกน่ะซื้อนิตยสารมาเพื่อฝึกกีต้าร์ และเมื่อก่อนนั้นก็จะมีนิตยสาร Heibon และ Myoujyou (นิตยสารดนตรี และดารา ....เย้ย เมียวโจนี่มันอารมณ์นิตยสารดาราทีวีพูล+คู่สร้างคู่สมนะ แล้วมันช่วยฝึกกีต้าร์ยังไงรึฮิเดะจัง?) คือ ตอนเขาฝึกกีต้าร์ไปก็จะอ่านนิตยสารพวกนี้ไปด้วย(อ๋อ ดิฉันเข้าใจละ) หนังสือเก่าๆ พวกนั้นมันสำคัญสินะ โน้ตดนตรีเดี๋ยวนี้ก็ไม่เหมือนกับสมัยก่อน มันเป็นการฝึกด้วยตนเองมากๆ


Q: เห็นคุณแม่บอกว่าส่งวิดีโอไป L.A. หลายม้วน แปลว่าคุณแม่ติดต่อแลกเปลี่ยนอะไรๆมากทีเดียวระหว่างที่เขาอยู่เมืองนอกใช่ไหมครับ

คุณแม่จุนโกะ: ใช่จ้ะ ฉันส่งการบ้านไปน่ะ ฉันหมายถึงพิมพ์เขียนแปลนบ้านน่ะ และก็มีพวกของที่เขาอยากได้ไปทดสอบ ส่งไปสัก 20กว่าอย่างเห็นจะได้ ดังนั้นเมื่อฉันคุยกับลูก ฉันก็ต้องมีดินสอ และมีสมุดจด เพราะฉันอาจจะจำไม่ได้น่ะเข้าใจใช่ไหมคะ(แม่จุนโกะหัวเราะ) ยิ่งกว่านั้นคือ เวลาของที่นี่กับที่ L.A. มันต่างกัน ถ้าจะโทรมาที่นี่บางทีมันก็เป็นช่วงกลางดึกแล้ว ฉันก็จะครึ่งหลับครึ่งตื่นดังนั้นยิ่งต้องใช้สมุดโน้ตเข้าไปใหญ่


Q: การบ้านที่ต้องส่งเป็นอะไรบ้างครับ


คุณแม่จุนโกะ: สิ่งที่ต้องส่งไป ก็พวกข่าวความนิยม ข่าวลือ ฯลฯ (น่าจะที่เกี่ยวกับฮิเดะหรืองานที่ฮิเดะทำนะ--เราเดาเอา) หรือขาย CD ของเขาได้เท่าไร และอะไรทำนองนั้น ส่วนมากที่คุยกันจะเป็นเรื่องข่าวความนิยม(และข่าวลือ) นอกจากนั้นก็มีสิ่งอื่นๆอีก หลายๆอย่างเลย แต่มันก็เป็นช่วงกลางดึกครึ่งหลับครึ่งตื่นถึงจะฟังโทรศัพท์อยู่บางทีมันก็ตอบให้ไม่ได้ในทันทีดังนั้นมันคือการบ้าน ส่วนมากก็คุยกันสัก 1 ชั่วโมงต่อครั้ง แม้นกระทั่งตอนนี้หากฉันได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นกลางดึกฉันก็อดแปลกใจไม่ได้ทุกที ก็ถ้าเป็นตีสองของที่นี่ ก็จะประมาณ 9 โมงเช้าที่โน่นจริงไหม

 

........................................................................


บทสัมภาษณ์มาจบเอาตรงนี้ แต่เท่านี้ก็เพียงพอให้เราได้เห็นความผูกพันระหว่างแม่และลูกอย่างชัดเจน เรื่องสร้างบ้านและการบ้านที่ให้แม่ช่วยมาคิดอีกที ไม่ใช่ว่าฮิเดะเชื่อใจในตัวแม่มากๆ เหรอ ถึงอยากให้แม่เป็นคนช่วยทำสิ่งเหล่านี้ สำหรับฮิเดะแล้วแม่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างและเป็นผู้ช่วยที่เขาเชื่อถือและไว้ใจมาก และคิดอีกตลบ เรื่องสร้างบ้านนี่...มาใช่ว่าอยากสร้างบ้านให้แม่ได้มาอยู่ด้วยกันหรอ ถึงอยากให้แม่เลือกเอง และถึงสุดท้ายถึงจะตัดสินใจสร้างเอง เขียนแปลนใหม่เองก็ยังให้แม่ดู ในบ้านที่เป็นบ้านและสตูดิโอ ...แปลว่าฮิเดะก็คงอยากทำงานใกล้ๆ คนในครอบครัวที่ตนรัก ...น่ารักกันขนาดนี้ชาติหน้าดิฉันขอได้ฮิเดะเป็นพี่ชายก็แล้วกันนะ! 555555

 

ในภาพคือฮิเดะ น้องชายและเด็กที่ว่ากันว่าเป็นหลานอ่ะจ้า

ฮิเดะเป็น FamilyMan มั่กๆๆๆ ยิ่งได้อ่านบทสัมภาษณ์ของคุณแม่ยิ่งทำให้คิดว่า ฮิเดะมีสถาบันครอบครัวที่เข้มแข็งมาก เป็นฐานกำลังใจที่ดีมากๆ แตกต่างกับครอบครัวของโทชิที่สถาบันครอบครัวอ่อนแอจนเป็นเหตุให้เดินผิดทางไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง

 

By HurryGoround

 

PS. สำหรับคนที่อยากอ่านบทสัมภาษณ์เป็นภาษาอังกฤษสามารถอ่านได้ที่ http://www.xjapantranslations.com/matsumoto-junko-hides-mother-interview-excerpts   นะคร้าาาาา

 

 

Comment

Comment:

Tweet