สัมมนาวันที่เป็นการเล่าประสบการณ์ในอดีตที่เจ็บปวดของตัวเอง
ทุกคนก็ออกมาเล่าประสบการณ์ซึ่งโทชิคิดว่ามีแต่เรื่องที่โหดร้ายมากเกินไป ยิ่งเรื่องที่เล่าโหดร้ายมากขึ้น ยิ่งใช้คำผรุสวาทมากขึ้น มาซายะก็ยิ่งชมมากขึ้น (สรุปแล้วมาซายะชอบเรื่องราวโหดร้ายและคำหยาบคาย?) แต่ถ้าเล่าธรรมดาๆแล้วก็จะโดนบอกว่า "ถ้าไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแล้ว แกไม่ออกมาเป็นแบบนี้หรอก"
สำหรับของโทชิแล้ว เป็นประมาณว่า
"ตอนเด็กๆมีความรู้สึกซับซ้อนกับพี่ชายที่เรียนเก่ง"
"ไม่เคยโดนพี่ชายแกล้งเหรอ"
"ก็เคยโดนพี่ชายแกล้งม้วนในผ้าห่มและกลิ้ง"
"เลยเป็นเด็กดีเพื่อหนีจากพี่ชายซินะ แล้วแม่เป็นยังไงบ้าง"
"ชอบพูดถึงพ่อในทางไม่ดี"
"ไม่เคยถูกบอกว่า อย่าเป็นแบบพ่อ เป็นตามที่ฉันสอนเหรอ"
"ใช่"
"เพราะฟังคำที่แม่พูดเลยอยากเป็นดาราไม่ใช่เหรอ"
"ตอนเด็กๆเคยได้ยินว่าแม่อยากเป็นดาราเหมือนกัน"
พอฟังมาซายะแล้วก็รู้สึกว่าสิ่งที่ทั้งพี่ชายทั้งแม่ทำมันเลวร้ายมาก
(แบบนี้เขาเรียกว่ายุให้ตีกันนี่นา ไม่ใช่การสัมมนาเพื่อพัฒนาตัวเองเลย)
 
จากนั้นก็มาถึงการรักษา
ตัวอย่างเช่น ให้คิดว่าเสื่อที่ม้วนไว้ที่พื้นเป็นแม่หรือพี่ชาย แล้วเราก็พุ่งเข้าไประบายความโกรธแค้นกับมัน
ตอนแรกๆโทชิก็ทำไมไม่ได้ โดยความจริงแล้วก็ไม่ได้คิดที่จะด่าแม่หรือพี่ชาย พอเริ่มคิดมากเกินไปก็เครียดจนอยากอาเจียนออกมา
มาซายะก็ตะโกนเสียงดังว่า "เป็นคนดี เป็นคนอ่อนโยน เลยไม่เคยพูดคำไม่ดี ไม่เคยด่าใคร รู้สึกต่อต้านมากเลยอาจียนออกมาไง"
(ก็ดีอยู่แล้วนี่?ไม่ใช่เหรอ? เป็นคนดี เป็นคนที่ควบคุมตัวเองได้ มีself-controlที่ดี)
โทชิก็บอกว่าเริ่มเกลียดตัวเองที่เป็นคนอ่อนแอขนาดนี้ขึ้นมา
ผู้เข้าร่วมสัมมนาก็เข้ามาร่วม "พี่ชายเข้ามาแกล้งอีกแล้ว"
"ฆ่ามันซะ อย่าให้มันมาแกล้งได้อีกเป็นครั้งที่2" ฯลฯ......
โทชิพอฟังเข้ามากๆ ในหัวก็เริ่มจะคิดอะไรไม่ออก ทันใดนั้นก็พุ่งตรงเข้าไปจัดการกับเสื่อที่ม้วนอยู่ที่พื้นพร้อมกับด่าอะไรออกมาอีกมากมาย
 
เข้าสู่การสัมมนาอีกเรื่องคือ "feedback" คราวนี้ก็จะมีมีเสียงคนพูดด่าต่างๆนานา เช่น
"อยากได้ความรัก อยากได้รับการยอมรับ เลยกลายเป็นคนที่มีอีโก้สูงขนาดนี้"
"รู้สึกสมเพชตัวเองบ้างไหม"
"ยอมรับเถอะว่าเหงาและขมขื่น"
แล้วทุกคนก็เข้ามาทุบตีอย่างรุนแรง
แล้วในห้องก็เปิดเพลงของมาซายะ"โบยบินไปเหมือนนกในท้องฟ้าอันกว้างใหญ่"
(ที่จริงเราเคยฟังเคยเพลงนี้แล้วละ เนื้อหาไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับการสัมมนาเลย มันแค่เพลงรักธรรมดา)
ด้วยความกลัว ความเจ็บปวด และความโกรธ โทชิก็ร้องไห้ออกมา
 
แล้วก็เข้าสู่การสัมมนาวันที่3 ให้เขียนว่าชีวิตของตัวเองต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร
โทชิตอบว่า"ความรัก"
มาซายะบอกว่าเป็นคำเดียวกับแฟนของเขาเลย
 
พอจบการสัมมนา พนักงานของhome of heartก็ถามความรู้สึกว่าเป็นอย่างไรบ้าง
พร้อมยื่นกระดาษให้1แผ่น เป็นใบสมัครการสัมมนาครั้งต่อไป
"เอ๊ะ ยังมีอีกเหรอ"
สัมมนาครั้งหน้าใช้เวลา90วัน โทชิคิดว่าการสัมมนาต่อเนื่องก็ดี แต่ตั้ง 90 วัน
ตอนแรกก็ปฏิเสธไปเหมือนกัน แต่ก็โดนทั้งพนักงานทั้งคาโอริด่ากลับมาแบบทุกครั้ง
สรุปแล้วโทชิเลยรับจะที่สัมมนาครั้งต่อไป
โปรดติดตามรายละเอียดการสัมมนาครั้งต่อไป... By Tualek

edit @ 1 Sep 2014 13:04:08 by hurrygoround4live

edit @ 4 Jan 2015 22:39:56 by hurrygoround4live

Comment

Comment:

Tweet

รออ่านต่อค่ะ เครียดแค่ไหนก็ต้องอ่าน T_T

#6 By siri (202.29.235.99|202.29.235.99) on 2014-10-20 11:35

#5 By (27.145.93.162|27.145.93.162) on 2014-09-30 12:52

ดีใจที่ทุกคนยังพยายามอ่านเรื่องเครียดๆ นี้ มันเครียดจริงๆ แหละ 
เข้มแข็งเข้าไว้...มีเครียดกว่านี้อีก เรื่อยๆ 
จะหาอะไรมาเบรกบ่อยๆนะ
ตอนนี้ทีมงานเครียดตายกันไปแล้ว เพราะพยายามทำให้เรื่องอ่านง่ายและไม่กดดันเกินไปจนรับไม่ไหว
เพราต้นฉบับเนี่ย...มันกดดันและอึดอัดจริงๆ ถึงจะเป็นเรื่องที่รู้ตอนจบแล้วก็ตาม

#4 By hurrygoround4live on 2014-09-09 21:29

ยิ่งอ่านยิ่งสงสารโทชิ มีสัมนาต่ออีก 90 วันนี้ไม่อยากจะคิดเลย TT ใช้ความอ่อนแอของใจคนมาทำเรื่องแบบนี้นี่มัน ฮึ่ยๆๆๆ
*รอตอนต่อไปนะคะ*

#3 By Ziwkun (118.174.68.154|118.174.68.154) on 2014-09-08 20:21

ขอบคุณค่ะสำหรับตอนใหม่
โทชิเอ๋ย...นรกมันเพิ่งเริ่มขึ้น โดนล้างสมองต่ออีก 90 วัน มิน่าล่ะ ถึงชาบูมาซายะซะขนาดนั้น 

#2 By paoji (1.10.197.16|1.10.197.16) on 2014-09-03 17:00

โทชินะโทชิ โดนล้างสมองอย่างแรง
จุดอ่อนของคนที่จิตใจกำลังอ่อนแอ
รอต่อไปคะ big smile

#1 By pui (223.206.185.121|223.206.185.121) on 2014-09-03 16:21